Cafe Sonore
Experimental jazz
improv en electroacoustics
Vanaf donderdag 18 t/m zaterdag 20 maart is de New York based gitarist Rhys Chatham te gast in WORM in 
Rotterdam. Rhys Chatham is een klassiek geschoolde componist uit New York. Na een aantal jaren als concert producent gewerkt te hebben werd hij moe van het produceren van muziek voor andere mensen. Hij bezocht een van de eerste concerten van de Ramones en werd hierdoor geïnspireerd. Rhys leerde elektrische gitaar spelen en maakte in 1976/77 een compositie genaamd ‘Guitar Trio’. Pas geleden verscheen zijn album The Bern Project
Masterclass
De masterclass zal bestaan uit twee dagen van repeteren en theorie (Guitar Trio en The Out of Tune Guitar No. 4), plus de performance in WORM tijdens het POPULAR NOISE FOR THE MASSES event op 20 maart. Om mee te spelen bij het concert, moet elke gitarist (en de bassist) een digitale tuner en een elektrische gitaar (voor de bassist een bas) meenemen. Drums worden verzorgd door WORM. Mensen die geen van deze instrumenten spelen maar wel graag zouden willen aansluiten: vraag het ons en wij bespreken met Rhys of hij een dergelijk instrument kan gebruiken.
donderdag (18 maart) 17.30 – 22.00u vrijdag (19 maart) 17.30 – 22.00u zaterdag (20 maart) 19.00u performance tijd; 23.00u Beperkt aantal plaatsen beschikbaar dus snel reageren!! (1 drummer, 1 bassist en een maximum van 10 gitaristen). Je kunt hier reserveren
WORM.event – Popular Noise for the Masses met Rhys Chatham en het duo Vernon & Burns 
Op zaterdag 20 maart (aanvang 20.30 uur) vindt de afsluiting plaats van de Rhys Chatham special bij WORM met een sprankelend concertfeestje met een verbazingwekkend gevarieerd programma; gitaarsymfoniên van Rhys Chatham, Eclectische Assemblages van de Assemblisten, Surrealisme van Vernon & Burns, Lezing van Michael Fahres, Experimentele Electro van Radboud Mens, Danny de Graan & Artefakt & Henk Bakker. Kom wel op tijd! Want alles begint op tijd.
tags: rhyschatham, vernon&burns
Empreintes Digitales is het fameuze cd label voor de Canadese elektronische muzieksector. In 2010 bestaat het precies 20 jaar en dat wordt wereldwijd gevierd met presentaties en wereldwijde media aandacht. Ook Cafe Sonore doet een duit in het zakje en in de Cafe Sonore uitzending van 14 maart 2010 hoor je een selectie uit de albums van de laatste jaren.
Met grote regelmaat verschijnen nieuwe albums in de allerbeste geluidskwaliteit (24 bits, surround 5.1). Dit maakt het luisteren naar geïmproviseerde en gecomponeerde electro akoestische muziek tot een ware sensatie. Te meer daar vele Canadese Electro componisten tot de grootmeesters behoren van het genre. Bijna allemaal borduren ze voort op het gedachtegoed van de Musique Concrète. Veel van deze zogenaamde acousmatische stukken zijn gebaseerd op
een of meer natuurlijke concrete geluiden. De componist gaat daar dan de studio mee in om allerlei gemanipuleerde afleidingen te creëren van zo’n oorspronkelijk geluid. Zo krijg je een heel vol pallet met geluidselementen met zeer diverse klankkleuren. Veel acousmatische componisten beschouwen hun werk dan ook vaak als ‘schilderen met geluid’ . Uiteraard is er ook nog het element van compositie en ook daarin blinken deze Canadese componisten uit.
CS 14-03-2010
)))) (meer…)
tags: empreintes digitales, gilles gobeil, marcelledechenes, robertnormandeau, roxanne turcotte
In de Cafe Sonore uitzending van 7 maart 2010 hoor je de wereldpremière van Lloyd, een nieuw Radiofonisch hoorspel van de Belgische scibent, starfucker en podiumpersoonlijkheid Didi de Paris en de Duitse performance, installatie en geluidskunstenares Anne Wellmer.
Lloyd is het tweede experimentele hoorspel uit een serie van 4, waarin Lukas Simonis (de Rotterdamse gitarist, improvisator en curator bij WORM), steeds een dichter gekoppeld heeft aan een componist annex sounddesigner. Achterliggend idee is dat teksten van dichters minder ‘figuratief’ zijn dan die van prozaschrijvers en zich dus bij uitstek lenen voor het abstracte radiofonische hoorspel.
(meer…)
tags: annewellmer, didideparis, haroldlloyd
Drones & Soundscapes, dat is het motto in de Cafe Sonore uitzending van 28 feb 2010. Een aflevering met uitsluitend nieuwe releases. We maken een akoestische reis door de wereld van geïmproviseerde noise van Raymond Dijkstra, natural soundscapes van Yannick Dauby, Chinese cinema pour l’oreille van Laurent Jeanneau aka Kink Gong, field recordings van Qiu Jiang Lu en drones van Maarten van derVleuten. Kortom, een klein uurtje ‘Senza Parole’ heerlijk genieten van geluid en klank pur sang.
(In de voorgaande blogs bij Cafe Sonore vindt je meer over deze artiesten.)
)))) CS 28-02-2010 (te horen vanaf 28-02) (meer…)
tags: drones, soundscape
De GeluidPost is de imaginaire concertruimte van Lokaal 01 in Breda waar de luisterervaring centraal staat. Dit initiatief begon in 2006 en in al die jaren hebben tal van componisten, musici en (geluids)kunstenaars, waaronder beroemdheden als Janek Schaefer, Merzbow en Francisco Lopez, acte de presence gegeven
Vandaag, donderdag 25 februari 2010, is er weer een geluidpost opening met een optreden van de Belgische geluidskunstenares Mieke Lambrigts. Zij studeerde aan het experimenteel atelier onder Esther Venrooy. Ze verdiende haar sporen o.a. tijdens een festivalresidentie van de Sint Lucas kunstopleiding op Happy New Ears. Haar werke
n worden op maat van specifieke ruimtes gemaakt, waarvan ze de akoestische eigenschappen aanwendt als onderdeel van de compositie of installatie. Met weinig meer dan veldopnames en sinustonen creëert ze een subtiele soundtrack die haast volledig versmelt met het aanwezige omgevingsgeluid en de resonantie van de ruimte
Geluidpost – Mieke Lambrigts
Te beluisteren: 25 febr – 4 april
Optreden: 25 maart, 20u
Open: di-zo, 13-17u
Lokaal 01
Kloosterlaan 138
Breda
tags: Add new tag, miekelambrigts
Raymond Dijkstra (aka Ki Sync Pulse, aka Razoul Üzlü, aka Dadaphon) werd in 1968 geboren. Hij is beeldhouwer, schilder, grafisch vormgever en electro akoestisch componist. Vanaf 1988 verschijnen zijn werken op vinyl bij labels als Korm plastics en La Scie Doree. In 2003 richt Dijkstra zijn eigen label op, Le Souffleur. Daarop zijn al ruim 40 albums uitgebracht. altijd prachtig vormgegeven met handgemaakte covers en altijd in zeer beperkte oplage. Dijkstra’s akoestische werk is nog het best te omschrijven als geïmproviseerde noise. Zoals de 10 korte stukjes op de recente LP De Schroef. korte improvisaties met schraap geluiden van glas en een harmonium. Ook op zijn album L’Opus CH hoor je die typische ‘Dijkstra’ schraap geluiden weer terug. Maar dan met meer variatie en klankverschillen. Dijkstra’s muziek is wellicht de meest individuele vorm van geluidskunst, wars van een muzikaal historische context en geheel op zichzelf. In dat opzicht is Dijkstra een typische ‘outsider’ muzikant. Maar dat maakt zijn hallucinerende soundimpro’s wellicht zo fascinerend. Maar om te kunnen genieten van de akoestische avonturen van Raymond Dijkstra moet je je wel helemaal overgeven aan zijn ongepolijste klankwereld.
Binnenkort in de uitzending van Cafe Sonore meer muziek van Raymond Dijkstra.
Hieronder kun je alvast luisteren naar een paar tracks.
01-nummer-11 asra Souvenirs fragment 1
02-nummer-21 asra Souvenirs fragment 2
03-nummer-31 opus ch (fragment)
03-nummer-31 De Schroef (fragment)
Statement van Raymond Dijkstra:
“All my work is highly autobiographical, highly subjective and highly emotional. In this sense my work is the complete opposite of that from most musicmakers out of the experimental corner who’s work is mostly without any emotion. The reason for me making music is to strengthen my connection with life. For me my music is not experimental, simply because it was Never made to experiment.
There is a bit of a problem with most experimental musicians, who are mostly only touching the surface of a subject after which they go beyond to find another experiment. I feel more connected to painters and sculptors who delve deep into the subject and explore it thoroughly, going into every possible direction, to really connect with their world. Even more interesting I find it when one connects with one’s own genuine personal world. Just to come home to his self, instead of going out for a journey, what experimenting often is.
I don’t like digital music which is plastic compared to acoustic music or even to analogue electronic music.
There’s not much else what can make me so furious like contemporary art…
For me contemporary art has lost all it’s right of existence… Contemporary art has become less and less interesting since somewhere in the seventies of last century, or perhaps even since the forties, and has since become more and more an empty shell containing only worthless and senseless art. I’m only interested in artists who follow their own internal voice, independent from fashions… (The contemporary art fashions…) Or person’s who have been making art in order to survive personally…. mainly people who are not making art as a profession.
In the past artists (and musicians) had something to tell to the public… these days most artists and musicians are listeners and watchers themselves, only repeating what is the major consensus…
The gestures are being defined by emotions, not by reason. The form becomes wild, like an emotional storm.”
tags: raymonddijkstra
ECT for piano oftewel Music for Piano and ElectroConvulsiveTherapy Machines
(Signum Recordings) is een recent album van elektromuzikant Maarten van der Vleuten (Vught, 15 december 1967). Schitterend uitgegeven in een mooie pilzwarte doos met een fraai boekje en 6 ‘postcards’
Maarten begon in 1986 zijn muziek op cassetteband uit te geven en in 1989 was hij al eens te horen bij de VPRO met politiek getinte liederen over de Berlijnse Muur, Saddam Hussein, Salmon Rushdie en de Golf oorlog. In 1991 volg zijn eerste 12” release op Djax Records. Daarna volgt een onstuitbare stroom releases op allerlei labels, o.a. Apollo Records, ToneFloat en Klang Elektronik. Hij produceert vooral ambient, house, techno, maar soms ook minder dansbare variaties van elektronische muziek. Tot 2007 was hij actief onder een scala van pseudoniemen zoals In-Existence, Flux, Integrity, 48v. Phantom Power, Major Malfunction en DJ G-Spot. Op 28 maart 2009 kon je in Cafe Sonore luisteren naar zijn samenwerkingsproject met dichter en beeldend kunstenaar Ignace Schretlen, dat uiteindelijk leidt tot de uitgave op 28 january 2009 van ‘Een Onvermoede Bocht’, een verzameling gedichten en aforismen van Schretlen, op muziek gezet door Maarten van der Vleuten. Zijn nieuwste release op CD (en dat is opmerkelijk, want veel van zijn werk wordt uitgebracht op vinyl!) is zo’n minder dansbare elektronische muziek uitgave. ECT staat voor Electroconvulsive Therapy. Ewen Cameron begon met deze vorm van electroshock therapy in de jaren 40 in het Allen Memorial Psychiatric Institute. Maarten van der Vleuten paste het principe van ECT toe op een piano en dit leidde uiteindelijk tot de hypnotiserende soundstreams die te beluisteren zijn op dit album.
Binnenkort in uitzending van Cafe Sonore meer aandacht voor de cd ‘ECT for piano’ vaqn Maarten van der Vleuten. Hieronder kun je alvast luisteren naar een paar fragmenten.
02-nummer-2Thymatron System IV
10-nummer-10 Depatterning II
tags: maartenvandervleuten
Van donderdag 25 t/m zondag 28 februari vindt de dertiende editie plaats van het Sonic Acts Festival, het tweejaarlijkse festival over ontwikkelingen op het snijvlak van kunst, technologie, muziek en wetenschap. In de Café Sonore uitzending van 21 februari praten we met Sonic acts directeur Lucas van der Velden en Sonic Acts programmeur Arie Altena over de inns en out’s van het festival. Uiteraard draaien we muziek van de artiesten die acte de presence geven tijdens het festival.
)))) CS 20-02-2010 (meer…)
tags: sonic acts
In de Cafe Sonore uitzending van 14 feb 2010 bespreek ik de wintereditie van Musicworks, het onvolprezen Canadese blad voor de actuele muziek.
‘Explorations in Sound’, en ‘ For Curious Ears’, zo staat het altijd op de cover. Musicworks besteed vooral aandacht aan de actuele muziekscene in
Canada. Van free jazz tot experimental pop; van instrumentaal gecomponeerd tot electroakoestisch. Ook wordt er in ieder nummer aandacht besteed
aan de Internationale muziekscene. En geluidskunst is eveneens een prominent terugkerend item. Bij het Magazine vol met artikelen, reviews en
informatie over concerten en festivals hoort een CD en die gaan we in deze cafe sonore draaien. Kortom: een impressie van Musicworks #105. In dit nummer gaat het vooral om artiesten die in hun muziek een mix zoeken tussen populaire cultuur en experiment. Zoals in het nummer Mulher Navio Negreiro van Tom Ze, die een synthese zoekt tussen Braziliaanse folklore en pop.
[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/J8vYTqqKwRw" width="425" height="350" wmode="transparent" /]
)))) CS 14-02-2010 (te horen vanaf zondag 14-02)
(meer…)
tags: canaille, impro, joelleleandre, musicworks
In de Cafe Sonore uitzending van zondag 7 februari 2010 hoor je de wereldpremière van “Bij het eerdere”, een radiofonisch werk op een tekst van de dichter ACG Vianen met Muziek en geluid door electro muzikant Peter Wiesenthaner. Zie ook de eerdere blogposting hierover.
Verder aandacht voor de recente dubbel CD “ 20 Years EBU Ars Acustica”.
)))) CS 07-02-2010 (meer…)
tags: ACGVianen, Dmitriy Nikolaev, Juraj Duris, peterwiesenthaner, Stefano Giannotti
Rotterdam. Rhys Chatham is een klassiek geschoolde componist uit New York. Na een aantal jaren als concert producent gewerkt te hebben werd hij moe van het produceren van muziek voor andere mensen. Hij bezocht een van de eerste concerten van de Ramones en werd hierdoor geïnspireerd. Rhys leerde elektrische gitaar spelen en maakte in 1976/77 een compositie genaamd ‘Guitar Trio’. Pas geleden verscheen zijn album The Bern Project
Masterclass
